On the line

On the line

Marianne Lammersen

Marianne Lammersen  (Nijland, 1984)  speelt met het gegeven ‘ruimte voor de rivier’ en maakt de dynamiek van hoog water op de bebouwde omgeving zichtbaar.

Er staan zeven meerpalen met daarop de skylines/silhouetten van dorpen en steden. Ze worden op twee tot drie meter hoogte (zeespiegelstijging) doorsneden door horizontale vormen waarop ze als het ware drijven en waarin ze zich spiegelen. In de skylines zijn iconische gebouwen te herkennen van dorpen en steden langs de IJssel. In de skylines links (met weinig ruimte tussen de meerpalen) zijn de gebouwen verdronken, rechts (met meer ruimte) blijven ze behouden.

 

The Rich will Survive

The Rich will Survive

Kunstenaar Adrien Tirtiaux

Hij wil tijdens de IJsselbiënnale de humanitaire gevolgen van de klimaatverandering heel inzichtelijk samen in een ‘bevolkingspiramide’ laten zien en levert met zijn kunstwerk kritisch commentaar; de grote meerderheid van de bevolking op aarde zal het eerst en het sterkst geraakt worden door de gevolgen van klimaatverandering. Die onfortuinlijke groep wordt in de piramide symbolisch verbeeld door de goedkope materialen aan de basis. De rijken der aarde (de dure materialen in de top van de piramide) zullen letterlijk en figuurlijk het langst hun hoofd boven water weten te houden, maar wel doordat zij gedragen worden door de lagen onder zich…

Deze piramide is gebaseerd op de feiten dat de top 1% van de huishoudens wereldwijd 43% bezit van al het persoonlijke vermogen, terwijl de onderste 50% slechts 1% heeft. De 1% zijn allemaal miljonairs in nettovermogen (na schulden) en er zijn 52 miljoen van hen. Binnen deze 1% zijn er 175.000 ultrarijke mensen met een nettovermogen van meer dan $ 50 miljoen – dat is een minuscuul aantal mensen (minder dan 0,1%) dat 25% van de rijkdom van de wereld bezit!

Ik vraag mij alleen af waar onze kunstenaar bij hoort??? Gezien de hoeveelheid materiaal om dit te bouwen. Bovendien waren al veel elementen (stenen voornamelijk) al om gevallen of kapot. Behalve de onderste laag. …hahaha

 

Ed van der Post

De Rat

De Rat

Atelier Van Lieshout

Het multidisciplinaire Atelier Van Lieshout (Rotterdam) werd in 1995 opgericht door Joep van Lieshout (Ravenstein, 1963) en heeft internationaal naam gemaakt met beeldend onderzoek op het snijvlak van kunst, design en architectuur. Van Lieshout ontleedt systemen, of het nu de maatschappij is of het menselijk lichaam. Vruchtbaarheid en vergankelijkheid komen vaak terug in zijn werk. AVL durft te provoceren: in schaal, materiaal, beeldtaal of opvatting.

‘Waar de mensheid sterft aan de Apocalyps, zal rat Van Lieshout overleven.’

De focus van dit werk ligt op de positieve eigenschappen van ratten, de ‘Rat’ als overlever. De werktitel van de ‘Rat’, Self-Portrait, was vast niet zomaar gekozen: ‘Waar de mensheid sterft aan de Apocalypse, zal rat Van Lieshout overleven’.

 

Once upon a time Marielin Simons

Once upon a time Marielin Simons

Marielin Simons

Once upon a time

De natuur speelt in het werk van Marielin Simons (Groningen, 1991) een belangrijke rol. Vijf jaar geleden studeerde ze af aan de kunstacademie Studio Art  aan de Academie Minerva. In haar foto’s en installaties reconstrueert ze als een landschapsarchitect stukken (gefotografeerde) natuur tot geënsceneerde landschappen. De nieuwe werelden die ze in de vorm van kijkkasten of diorama’s presenteert, benaderen een voor de kunstenaar ideaal stukje natuur of buitenleven. Dit landschap heeft herkenbare en realistische kwaliteiten maar is tegelijkertijd vervreemdend, mystificerend en romantisch van karakter.

In haar kunstwerk wil Marielin Simons je laten nadenken over de wereld om ons heen. Waar ligt de grens tussen verleiding en verstikking? Het kunstwerk staat aan de Scheurweideweg, bij het volkstuin bij de Zutphense wijk De Hoven.

Wat nu precies het verhaal achter het huis is, is mij als leek een raadsel. Maar het huis weerspiegeld de toekomst van ons bestaan. Volgens een vriendin wilde ze hiermee de vorm van vertical farming laten zien.

Hoogwater

Hoogwater

Ole Nieling (Enschede, 1987)

Het kunstwerk van Ole Nieling gaat over de identiteit en sociale structuur van de es. Hij nodigt je uit om deel te nemen aan het gesprek. Het gesprek is in dit geval eenzijdig. De bezoeker moet vertellen aan een tafel met 2 vergieten. De kunstenaar verteld niets.

Zo is hij sinds november 2017 in de leer gegaan als blokfluitbouwer om inzicht te verkrijgen in het ambacht van instrumentenbouw. Dat past beter bij hem. Want het argument dat zowel publiek als kunstenaar de nieuwe perspectieven en mogelijkheden waarmee je de wereld op een andere manier kunt gaan aanschouwen dat is natuurlijk een oud verhaal en argument voor alles wat je maar kunt verzinnen.

Mycelium

Mycelium

Pim Palsgraaf (geboren 1979) laat zich inspireren door verval en onregelmatigheden in de stad. De onenigheid tussen natuur en stedelijkheid zijn relevante onderwerpen en perspectieven in het metamodernistische denken. Het werk van Palsgraaf is het resultaat van een steeds verdiepend onderzoek naar de erosie van de binnenstad. Lege ruimtes – oude gangen en plafonds die op instorten staan en waar de natuur het roer overneemt – voeden zijn fascinatie voor dit proces.

Palsgraaf zwerft regelmatig rond en werkt samen met andere kunstenaars in de ruïnes van Industrial Giants, zoals die in bijvoorbeeld voormalig Oost-Duitsland. In 2012 startte hij het If Paradise is Half as Nice (IPIHAN) project, een kunstproject gericht op het maken van kunst in deze verlaten gebouwen. Gedurende een periode van ongeveer een maand neemt IPIHAN een gebouw over, richt woon- en werkruimtes in en maakt kunst wat het gebouw ook te bieden heeft (materialen, ruimte, geschiedenis, de dynamiek van verval). IPIHAN presenteert de resultaten vervolgens in een gratis multimediale tentoonstelling die zich door het hele gebouw uitstrekt.

Betekenis

Volgens de organisatie van IJsselbiënnale past het werk Mycelium perfect bij zijn oeuvre. Bij de oude, verlaten steenfabriek van Fortmond staat een manshoog hert wat overspoeld lijkt te worden door gebouwen; het hert heeft zichtbaar moeite de druk te weerstaan. Pim verbeeldt hiermee het wankele evenwicht tussen mens en natuur, waarbij het hert als metafoor voor de natuur lijkt te bezwijken onder het gewicht van een woekerende stad.

De echte betekenis van Mycelium

Maar de betekenis van het woord Mycelium of de zwamvlok betekent eigenlijk een netwerk van alle draden van een schimmel. De schimmeldraden worden ook wel hyfen genoemd. Meestal zit de zwamvlok onder de grond. Tenzij de blokken/kisten/huizen schimmel moeten voorstellen die als een schimmel het hert overwoekert. Want de bouwwereld gebruikt het ook.Ze kunnen plaatmateriaal of stenen laten groeien in een vorm door deze te vullen met landbouwafval als stro of kaf, gemengd met sporen van paddenstoelen. In niet meer dan vijf dagen zetten de paddenstoelen het organische materiaal om tot een heuse steen. Wanneer Pim dit gedaan zou hebben met zijn kunstwerk dan zou het het meest duurzame kunstwerk zijn geweest…….Nu???